Wat meer over Adri.
... vingers uit de knoop ...
                                                                                                                   (terug)


Het is nu al weer meer dan 27 jaar geleden dat wijlen Henk de Koning - destijds lid van De Glacis - aan Adri vroeg of hij zijn accordeon nog had en er nog wel eens op speelde. Adri had hem nog, maar erop spelen deed hij al heel lang niet meer. De accordeon stond al vijf en twintig jaar op zolder. Alleen op bruiloften en partijen werd hij nog wel eens gebruikt. Waar het Henk echter om ging was of Adri zin had om bij De Glacis te spelen, want die zat zonder accordeonist. Nou, zin had Adri wel. Hij was ondertussen wel trouwe bezoeker van de koffieconcerten van De Glacis, maar of zijn vingers na vijf en twintig jaar de juiste knoppen en toetsen nog konden vinden was een heel ander verhaal.


 

 

 Afgesproken werd dat Adri met zijn accordeon naar de repetitie zou komen en dat dan wel verder gekeken zou worden. Het viel zwaar tegen en hij kon nauwelijks beschrijven hoe blij hij was toen een paar weken later Liesbeth Slieker ook wel wilde komen spelen. "Anders had ik mijn vingers nooit meer uit de knoop gekregen, want 't accordeonspelen ging van geen kanten". Gelukkig mocht Adri wel blijven, want hij kon voortreffelijk blokfluiten en klarinetten. Later ook nog saxofonen, boemlalaën en zingen. En wat dacht u van zijn composities?. Maar het allerbelangrijkste is wel dat Adri het (nog steeds) leuk vindt.