JANTJE SLAAT OP DE KOP VAN JUT. Kort na de oorlog was er in Wouw de theatergroep "Were di”.  Deze groep had in West Brabant veel succes. Ze trad ook op in Zaal Tivoli in Halsteren, waar Frans Nefs' ouders toen woonde. Frans' ouders waren de uitbaters van dat café. Het refrein van een liedje dat de groep zong is het huidige refrein van Jantje. Daar is geen letter aan veranderd. De schrijver is vermoedelijk Willy Wakofsky of in ieder geval een naam die daar sterk op lijkt. Hij was de regisseur en gangmaker van de groep en werkte als ambtenaar bij de gemeente Wouw. Frans zong dit lied veel samen met Adri Maas uit Wouw met wie hij op "de Holland" werkte. De melodie van de coupletten was te dreunerig en de tekst was niet meer volledig. Navraag in de Wouwse Plattelandskrant leverde niets op. Toen heeft Frans er zijn fantasie maar op losgelaten en schreef er de nieuwe goed passende coupletten bij. Dus tekst en muziek bewerkt door Frans Nefs naar een idee van …?




Jantje slaat op de Kop van Jut 

(Deze bewerking dateert uit 2006) 

Ja; elk jaar des zomers is t’r kermis op ons durp,dan is’t feest vor alleman, mar ’t meest vor Jan van Gurp. Die spaart dan vor deez dagen veul geld en ok veul fut en dà verbrast ie allemaal ... op de Kop van Jut. 

Refrein:

Ons Jantje slaat op de kop van Jut, Jut, Jut. En van je hots, knots, boem!Nog ’n stuiver of drie, dan is tie blut, blut, blut. En van je hots, knots, boem!En bij elke smak komt de fles uit z’n zak En dan nimt ie ’n slok en sla wir op die kop. Ons Jantje slaat op de kop van Jut, Jut, Jut. En van je hots, knots boem! 

Jan slaat en jast en bralt en brast; hij et ’t naar z’n zin. De roze die’t ie zo verdient, die zijn vor z’n vriendin. Mar die danst op d’n urgel in de grote tenten bij gebrek aan Jan van Gurp ... mee’n and're vent 

Refrein: 

Mientje et ’t al lang gezien. D’r Jan is wir ’s zat. Ze trekt d’r neus vor Janne op; z’ et ’t mee hem wel g’had. Hij ging mee haar nie op de vloer; hij liet ze zomar staan; dus danst en sjanst ze liever mee ... stoere blonde Daan 

Refrein: 

Daan zwiert en danst en deint mee Mien; ons Jantje die e spijt. Hij è geloof ik ok wel deur: z’n Mientje is’t ie kwijt.De roze vliege deur de tent. ,,Dà's pot verblomme flut. En dà”, zee Jan, ,,kom allemaal, deur de kop van Jut!” 

Eindrefrein:

Ons Jantje sloog op de kop van Jut, Jut, Jut. En van je hots, knots, boem!Z’n beurs is plat; hij is nou helemaal blut, blut, blut. En van je hots, knots, boem!En d’n andere dag, wat ’n hard gelag.De fles die was op; dà voelt ie aan z’n kop. 't Lijkend precies de kop van Jut, Jut , Jut.En van je hots, knots boem!