TINUS VERHAOGE

Tekst en muziek: Frans Nefs. Dit lied staat op de verzamel-CD "Brabant op z'n best Deel 4".

Met "Tinus Verhaoge" schreef Frans Nefs - in het 'Alters' dialect - een complete streekroman in een notendop.
Alle ingrediënten zijn aanwezig.
Het dorp op de Brabantse Wal, de polder met zijn watergangen. Twee vrijgezelle dertigers die zo ieder hun eigen reden hebben om te zijn zo ze zijn. Tinus die in de polder woont en daar met een wat vrijbuiterig leven de kost verdient. Wat boerenwerk, een haas vangen, een konijntje strikken, fuiken zetten om paling te vangen en noem maar op. Zo leeft hij. Daar eet hij van of hij slijt het aan de dorpelingen die hij tot klant heeft.
Dan de dorpspastoor die met zijn huishoudster Dientje op de pastorie woont. Dientje is een beste meid en ziet het als een soort roeping om de pastoor te dienen. Dan komt daar Tinus in haar leven die regelmatig een zootje paling af komt leveren op de pastorie. Ze krijgen oog voor elkaar en de pastoor ziet Tinus als een bedreiging, want zo'n goeie huishoudster krijgt hij nooit meer. Hij doet Tinus een voorstel om naar een klooster te gaan. "Dan zijde gij ineens onder de panne". Maar Tinus heeft hem door en zegt dat hij wel het klooster in wil, maar dan naar het kloosterke van Sinte Arjaan (je weet wel, waar twee paar klompkes voor de bedstee staan; de Huwelijkse Staat dus!). Hij vraagt Dientje ten huwelijk en offreert haar zijn beste oogst-offer. En Dientje zegt volmondig:"ja".

De tekst van "Tinus Verhaoge" is nu ook opgenomen in ‘Brabants bloesem’, een bloemlezing van 77 gedichten in Brabants dialect. Dit boek is 3 maart 2013 in Lith (N-Br) gepresenteerd en onder die titel in de boekhandel verkrijgbaar.
Een prachtig resultaat en een hele eer; Frans, gefeliciteerd!




 
Tinus Verhaoge.
   Tekst en muziek: Frans Nefs

Tinus Verhaoge was 'n vent van weinig woorde,
Mar à g'm nodig had, dan waar t'm niks te veul.
Woond' in de polder in 'n mooi gerieflijk huiske,
Daor bij de watergang, vlak bij 't Stenen Heul.
Hij zette fuike en zo vingt ie heel wà paoling.
Daor had ie overal in 't dörp z'n klantjes voor.
Mar z'n liefste klantje, dà was Dientje Jaoling.
De blonde ronde dienstmaogd van meneer pestoor.
 
Refrein:
Tsja tsjaa, tsja tsjaa, tsja tsjaa, tsja tsjaa,
Mar z'n liefste klantje dà was Dientje Jaoling,
De blonde, ronde dienstmaagd van meneer pestoor.

Dientje schonk koffie en ze smeerde krentesneekes
En Tinus maokte impesant de paoling schoon.
't Wier 'n span die twee daor met z'n tweekes.
Dà's niks bijzonders 'or. Dà 's eigenlijk heel gewoon.
Meneer pestoor die zag dad allemaal gebeure.
Hij docht: "zo raok ik Diene nog 's kwijt"
En in z'n eentje zat ie zomar wà te zeure:
"Hoe kom ik in Godsnaam dan wir aon zo'n goeie meid?"

Refrein
Tsja tsjaa, tsja tsjaa, tsja tsjaa, tsja tsjaa,
En in z'n eentje zat ie zomar wà te zeure:
"Hoe kom ik in Godsnaam dan wir aon zo'n goeie meid?"

"Zeg Tinus", zee tie, ik kreeg vannacht 'n schoon verschijning
Van d'engel Gabriël, 'nen engel mee verstand.
Die zee: Die Tinus moest hier mar 's gaon verdwijne,
Naor 'n klooster toe, ergens ver in 't land."
Dan zijde daor bij al die goeie braove manne.
't Is wezelijk waor, daor komde niks te kort.
Oew leve lang zijde onder de panne.
Ik geloof vast en zeker dà gij stik gelukkig wordt."

Refrein.
Tsja tsjaa, tsja tsjaa, tsja tsjaa, tsja tsjaa,
Oew leve lang zijde onder de panne.
Ik geloof vast en zeker dà gij stik gelukkig wordt."

"Meneer pestoor," zee Tinus, " 'k heb oe in de smieze.
Gij è gelijk dad ik 't klooster in mot gaon.
Mar dà klooster wil ik zellef dan wel kieze.
Ik kies 't kloosterke van Sinte Arjaon"
En tege Diene zeed ie: "Dien, ik wil jou trouwe".
En Dientje zee: "Dà wil ik ok; ik wor jouw vrouw"
En Tinus zee toen wir: "Dà zal oe nooit berouwe.
M'n beste paoling, Dien ... die is altijd vor jou!"

Refrein:
Tsja tsjaa, tsja tsjaa, tsja tsjaa, tsja tsjaa,
En Tinus zee toen wir: "Dà zal oe nooit berouwe.
M'n beste paoling, Dien ... die is altijd vor jou!"