DE KULLEKES VAN BORGVLIET. Tussen 1950 en 1960 waren er op Borgvliet heel wat jongens (kullekes) die vooral in de zomermaanden hun speelterrein buiten hadden. Veel speelgoed hadden ze nog niet, dus moesten ze zich vaak behelpen. Toch amuseerden ze zich dikwijls erg goed. Niet iedereen stelde dat op prijs. In die tijd was de sociale controle nog erg groot en iedereen kende iedereen op het dorp. Vandaar dat gepraat aan de achterdeur, want in die tijd kwam nog iedereen langs achteren. 

De kullekes van Borgvliet staat op de CD "Glacipriolen"



De kullekes van Borgvliet
Tekst en muziek: Adri Verbraak

1.​ Me ginge mè d’n stelleke zo lengst ’t Schaliehoef. 
Bij d’n ouwe tol in’t winkeltje dèèr kochte me wa snoep. 
Me wulde naar het Meeven toe om dèèr te zwemmen gaan. 
Da was ’n eel end lòòpe dus mar flink d’r tegenaan.
Toen me d’r eind’lijk ware ginge me dèèr flink te keer.
Totdat ’r ene riep: "kèk dèèr, de boswachter kom weer".
Die von ta wir nie goed vanal da zwemme n’en gespat,
want zwemme n’in oew blòòte kont dad is toch nie gepast.

 (Gesproken) En wij naar uis en van achter de musterd bij ons tuis,      oefde we nie lang te prakkezere,      wie t’r bij ons moeder in het deurgat     
 stond te parrementere … over …  

Refrein: ​De kulleles van Borgvliet (2x)Agge ze pakke wult dan kredde ze toch nieDe kullekes van Borgvliet (2x)Agge ze ebbe mot dan zijn ze d’r toch nie. 

2. ​ Me struinde soms de strate n’af, éél durp zo wa deur.
Tuis adde me mar niks gezeed, want da gaf mar gezeur
Zo kwame me in de Rembrandtstraat,  éél flink en een bietje stoer.
En dèèr ston Lauwke n’Oppes kar, die van de groenteboer.
En as die dan ging rije plots die scherpe bocht dèèr rond,
dan viel ter zeker en vast toch wel ’n appeltje op de grond
Soms hielpe we ze ’n bietje bij het valle van de kar,
mar dan, as Lauwke laaiend wier op ons en ons gesar.

 (gesproken) Dan oefde me van achter ’t schuurke bij ons tuis    niet lang te prakkezere,     wie ter bij ons moeder in het deurgat     ston te parrementere …over … 

Refrein

 3​. Zo af en toe de polder in, ’t visgerei ging mee.
Me zouwe ze wel vange dèèr zo van ’n el of twee.
’t Moes allemaal wel stiekum gaan, want as de Frel ons zag,
die pakte n’onze n’engels af en ons moeder kreeg een klacht
Wij zelf ware n’al lang en breed dan op de vlucht gegaan
Zo onderlengst de Kraaienberg, naar de Duintjes toe op aan
Dèèr roke me de zoute lucht en ginge kreukels rape
Om ’t tuis dan bij ons moeder strakskes ok wir goed te make

(gesproken) Mar van achter d’n eg bij ons tuis      oefde me nie lang te prakkezere,                   wie ter bij ons moeder in het deurgat                   ston te parrementere … over ..

 Refrein 

 4​.  Soms ginge me wa fietse, zomar naar de Beukenlaan,
want dèèrzo bij de Raaiberreg ad ’n echte wielerbaan.
En wij as Fausto Coppi over dieje steile wand,
totda me ’n  glijer makte en gin velle meer aan oew hand
En ag’oew broek kepot in volle vaart was deur gegleje,
dan lag de tusse de broenetels te kreune dèèr beneeje
D’n ouwe Smeijers deur ons brulle al geallarmeerd;
wij zage n’m al komme, dus wij ’m mar vlug gesmeerd 

(gesproken) En weggekrope tussen de sperziebedde                   oefde me nie lang te prakkezeren,                   wie bij ons moeder in het deurgat                   ston te parrementere … over ...

 Refrein (2x) 

 


 




Klik hieronder op de groentekar van Lauwke n'Oppes en ge kun d'alles ore